ภาพเหตุการณ์ที่ยังคงจารึกในหัวใจของประชาชนชาวเชียงรายโดยที่กาลเวลาไม่สามารถ ลบเลือนไปได้คงจะไม่มีเหตุการณ์ไหนสำคัญเท่าครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวฯ พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ทรงเสด็จประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือเป็นครั้งแรก  ซึ่งระยะเวลานั้นก็ผ่านล่วงมานานแล้ว  ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ.2501

(ภาพนี้ชาวบ้านที่รอรับเสด็จได้ถวายสิ่งของ และดอกไม้  เอื้อเฟื้อภาพโดย ร้านทองทรรศนีย์ แม่จัน)

     ภายในตัวเมืองและหลายๆอำเภอรอบนอกดูจะคึกคักเป็นพิเศษหลังจากที่ได้ทราบข่าวว่าพระองค์ท่านจะเสด็จมายังจังหวัดเชียงรายแห่งนี้  ตามถนนหนทางสายหลักต่างๆ แน่นขนัดไปด้วยผู้คนที่รอรับเสด็จ  พร้อมทั้งยังมีการประดับประดาด้วยซุ้มต่างๆ เพื่อแสดงความจงรักภักดีที่มีต่อพระองค์  และภายในตัวเมืองนั้นยิ่งแน่นขนัดไปด้วยผู้คนที่ต่างจับจองที่เพื่อเข้าเฝ้าพระองค์ท่านให้ใกล้ที่สุด  โดยเฉพาะบริเวณอาคารศาลากลางจังหวัดหลังเดิมที่เป็นที่ประทับของพระองค์ท่าน

     หลังจากพระองค์ท่านเสด็จมาถึงได้ทรงทักทายพสกนิกรตามรายทางที่ต่างเข้าเฝ้าอย่างเนื่องแน่น  จากนั้นจึงได้เสด็จสู่พลับพลาที่ประทับบริเวณศาลากลาง (หลังเก่า)  ซึ่งมีพสกนิกรมากมายคอยชมพระบารมี สำหรับประชาชนทั่วไปคงจะไม่มีสิ่งใดบรรยายความรู้สึกได้ดีถึงความปลื้มปิติที่ได้ยลพระพักตร์ของพระองค์ท่าน  ทำให้ความเหน็ดเหนื่อยในการเดินทางรอนแรมมาจากอำเภออื่นนั้นหายเป็นปลิดทิ้ง  โดยเฉพาะการที่พระองค์ท่านทรงทักทายพสกนิการด้วยความห่วงใย  จนเส้นเชือกที่ขึงไว้นั้นไม่สามารถขวางกั้นความจงรักภักดีที่มีต่อพระองค์ท่านได้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถทรงประทับแรมศาลากลางจังหวัดเชียงราย  แล้วเสด็จพระราชดำเนินต่อไปยังชายแดนแม่สาย  ในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2501 และในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ.2501 ทรงเสด็จพระราชดำเนินต่อไปยังอำเภอพะเยา (ปัจจุบันเป็นจังหวัดพะเยา)  เพื่อเยี่ยมเยือนพสกนิกรต่อไป

     ถึงแม้ว่ากาลเวลาจะผ่านมานานกว่า 50 ปี  หลายสิ่งแปรเปลี่ยนไป  แต่ภาพเหตุการณ์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2501ยังคงอยู่ในหัวใจของพสกนิกรชาวเชียงราย คุณยาย ประนอม ตรีวรรฒวงศ์ กล่าวถึงความรู้สึกในวันนั้นว่า ตนดีใจมาก  เมื่อทราบข่าวดังนั้นในวันที่พระองค์เสด็จมาจึงไม่เป็นอันทำอะไรคิดอยู่เพียงอย่างเดียวว่าอยากเป็นคนแรกที่มาถึงบริเวณศาลากลางจังหวัด  และ อยากอยู่ด้านหน้าเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดพระองค์ท่านมากที่สุด หลังจากจบประโยคคุณยายประนอมก็บรรยายภาพเหตุการณ์ในวันนั้นราวกับกาลเวลา หมุนย้อนกลับสู่วันนั้นอีกครั้ง พอพระองค์ท่านมาถึงทุกคนต่างแสดงความยินดีเป็นอย่างยิ่ง  บางคนก็หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปูเพื่อให้พระองค์ท่านได้ทรงก้าวประทับ  ซึ่งพระองค์ท่าน ก็เมตตาเป็นล้นพ้นได้ทรงทักทายพสกนิกรโดยไม่ถือพระองค์ โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่พระองค์ท่านทั้งสองทรงตรัสถามทุกข์สุขด้วยความเมตตายิ่ง  คุณบุษรา  มาลารัตน์และคุณอมรรัตน์ ดารายน ผู้ซึ่งมีโอกาสได้เข้าเฝ้าพระองค์ท่านกล่าวว่า เป็นความรู้สึกปลาบปลื้มใจที่ได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ท่านทั้งสองถึงแม้ว่าเวลานั้นทั้งสองยังเป็นเด็กอยู่ก็ตามแต่ความทรงจำที่มีต่อพระองค์ท่านไม่เคยลบเลือนหายไปเลย ซึ่งคุณอมรรัตน์ ได้เล่าให้ฟังว่า ในตอนนั้นป้ามีภูมิลำเนาอยู่ที่อำเภอเทิง พอได้ข่าวว่าพระองค์ท่านจะเสด็จมาต่างก็พากันดีใจ  หลายคนในหมู่บ้านจึงเดินทางมายังตัวจังหวัด แต่ในขณะนั้นรถรายังไม่ค่อยมีและถนนหนทางยังเป็นดินลูกรังการเดินทางจึงต้องใช้เกวียนเป็นพาหนะ  ซึ่งการเดินทางก็ต้องใช้เวลากว่าสามวันเลยทีเดียว  แต่พอเห็นพระองค์ท่านเท่านั้นเอง ความเหนื่อยก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง  คุณป้ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

*ภาพทั้งสองพระองค์ทรงทักทายพสกนิกรที่มารับเสด็จ เอื้อเฟื้อภาพโดย คุณเศรณีย์ พนัชธาดา

*ภาพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ทรงเสด็จยังศาลากลาง(หลังเก่า)จังหวัดเชียงราย เอื้อเฟื้อภาพโดย ร้านทองทรรศนีย์ แม่จัน

*ทรงทักทายพสกนิกรที่อำเภอแม่จัน         เอื้อเฟื้อภาพโดย ร้านทรงทรรศนีย์

*ทั้งสองพระองค์ขณะทรงประทับบนที่ว่าการอำเภอแม่สายเพื่อให้พสกนิกรชาวแม่สายได้ชมพระบารมี เอื้อเฟื้อภาพโดย ร้านทองทรรศนีย์ แม่จัน